Waarom vinden we vertragen toch zo lastig?

Begin oktober had ik een operatie, niet supergroot, maar wel onder narcose en het had best impact.  Natuurlijk had ik rekening gehouden met tijd die nodig was voor herstel. En iedereen zegt dat je minstens zus en zoveel tijd moet rekenen na een operatie, maar ik heb me toch een partij weerstand gehad tegen dat herstel. Ik voelde me gewoon niet goed, het voelde alsof mijn hoofd in een wolk hing en mijn criticus ging zich ermee bemoeien. En ja, de zin: ‘nou zeg, ik had van jou verwacht dat je je wel zou kunnen overgeven aan dit proces’ kwam ook voorbij🤦‍♀️.

Meer ruimte

Ik maakte de draai toen ik doorhad hoezeer in de weerstand schoot (en nog een paar keer heen en weer). En opnieuw ervoer ik hoe krachtig het is om vanuit een wijdser perspectief te kijken naar waar je in vastzit. Heel nuchter bekeken: dit is gewoon even zo, en hoe meer je je verzet hoe vervelender het wordt. En ook: dit ís ook lastig om door te maken. Compassie voor jezelf is zo belangrijk.

Vertragen was nodig

Omarmen van het stilstaan was nodig

Verzachten was nodig

Broodnodig. En toen ik daar weer ruimte voor kon maken, ging alles een stuk gemakkelijker. Losjes, zonder teveel verwachtingen. 

Op die laatste mail kreeg ik trouwens best veel reactie van mensen die het herkenden. Die GEK werden van hun eigen worsteling met zichzelf.  Het maakte dat ik ook weer eens contempleerde op de vraag:

Waarom vinden we vertragen toch zo lastig? 

En er kwam zoveel op dat ik besloot dat ik de komende tijd meer mails hieraan ga besteden. Een reeks mails die gaan over vertragen, verstillen, verzachten. Met fijne tips. 

Past ook wel bij de tijd van het jaar, nu we langzaamaan de winter in glijden, de dagen steeds korter worden en de nachten langer. De natuur trekt zich in zichzelf terug en komt tot stilstand. Wij mensen worden tot een vergelijkbare beweging uitgenodigd. 

Ik vraag me weleens af hoeveel ruimte er zou ontstaan wanneer we die beweging van de natuur meer zouden toelaten. Wanneer we onszelf toestaan om in deze donkere maanden wat meer naar binnen te keren, minder te doen en meer te rusten. Misschien zouden we dan ook minder vaak hoeven te vechten tegen wat dit seizoen in ons teweegbrengt.

Een vraag aan jou in dit kader:

Waar mag jij wat meer vertragen in je leven?
En wat maakt het lastig om dat te doen?

Wellness voor de ziel

Van wat ik zo om me heen en in mijn praktijk zie weet ik dat zoveel meer mensen momenteel op een punt staan waar ze flink uitgedaagd worden. De ‘in between’ zou je het kunnen noemen. In een overgang zitten van het ene naar het andere. Het ene is al losgelaten en het andere is er nog niet. De liminal space. Kan ik ook wel tien mails over schrijven. Maar wat daarin ontzettend fijn kan zijn, is dat je het niet alleen hoeft uit te zoeken. Dat er iemand met je meekijkt, je werkelijk ziet en je helpt om weer contact te maken met wat er diep vanbinnen in jou leeft. Een plek waar je kunt vertragen, voelen, onderzoeken en dichter bij jezelf kunt komen.

Daarom bied ik tijdelijk een bedding van drie 1-op-1 Attunementsessies aan tegen een flink gereduceerd tarief. Gezien worden, gehoord worden, bedding voelen, wellness voor de ziel. Hier lees je er meer over: Reconnect * align